قدرت زمان حال

لحظات حضور در زمان حال به طور طبیعی رخ می‌دهند ، مثلاً زمانی که برای اولین بار افرادی مهم یا کسانی که برای من جذاب هستند را ملاقات می‌کنیم تا حد خیلی زیادی در زمان حال حضور داریم، توجه کامل خود را به آنها معطوف می‌سازیم و به تک تک کلمات آنها دقت می‌کنیم.

وقتی اولین لقمه از غذای لذیذ رستوران را می‌خوریم، زمانی که عطری جدید و خوشبو به مشام ما می‌رسد یا زمانی که به رنگین کمانی زیبا چشم می‌دوزیم به احتمال زیاد برای لحظه‌ای با تمامی توجه آگاهانه خود به آن معطوف می‌شویم، اما به همان سرعت نیز توجه ما کاهش پیدا می‌کند و از بین می‌رود.

بعد از ۳ یا ۴ لقمه، دیگر روی طعم و مزه و بوی غذا تمرکز نداریم. بله همچنان مشغول خوردن غذا هستیم اما دیگر مزه آن را نمی‌چشیم، به شکل و فرم و جنس غذا نگاه نمی‌کنیم، از این رو دیگر از غذا خوردن آن طور که باید لذت نمی‌بریم.

در مورد عطر نیز چنین است . در عرض چند دقیقه به پس زمینه تبدیل می‌شود تا جایی که به ندرت حتی دیگر متوجه بوی آن می‌شویم.

چون غذا خوردن به امری خودکار تبدیل شده است به جای اینکه به حس درون دهان و کنجکاوی روی مزه‌ها توجه داشته باشیم بیشتر تمایل داریم با همراهانمان صحبت کنیم.

اگر به زندگی به چشم امتیاز نگاه کنیم می‌توانیم از فرصت زمان حال استفاده مطلوبی ببریم و در این صورت می‌توانیم فرصت قدردانی کردن از آن، در آغوش کشیدن آن، عشق ورزیدن به آن را داشته باشیم.

مطلب پیشنهادی(Suggested content:) :  آخرین سیلی !!!

برگرفته از کتاب سیلی واقعیت نوشته دکتر راس هریس